Σύλλογος Κουρουνιωτών - Εγρηγοριανών Χίου

Ειδήσεις και σχόλια απο τα χωριά μας - Αυλόγυρος τεύχος 43

Σημείωση: τα κείμενα αναδημοσιεύονται απο την στήλη του "Αυλόγυρου" ολόκληρα ή επιλέγονται κάποια απο αυτά.

Οι προσφορές για τ' Αγαλάτου

Υπήρξαμε αυτήκοες μάρτυρες μιας συζήτησης μεταξύ δυο συγχωριανών μας, που μάς προβλημάτισε.

Ο ένας εξέφραζε στον άλλο την απορία του -ελπίζουμε καλόπιστη- τι έγιναν τα χρήματα τών προσφορών που δόθηκαν για τη διαμόρφωση τής παραλίας τού χωριού μας. Προσφορές που είχαν γίνει αρκετά χρόνια πριν. Ο ερωτώμενος αδυνατούσε να απαντήσει και -παρ' ότι αυτό δεν μάς τιμά, έστω και ως ερασιτέχνες δημοσιογράφους- ούτε κι εμείς γνωρίζαμε την ακριβή διαχείρισή τους.

Ψάξαμε, όμως, ρωτήσαμε τον τοπικό Σύλλογο και μάθαμε πως τα χρήματα αυτά κατατέθηκαν σε τραπεζικό λογαριασμό και απορροφήθηκαν στον εκβραχισμό και τη διαμόρφωση τής παραλίας για δύο συνεχόμενα χρόνια που ξεκίνησαν αρχές τού καλοκαιριού τού 2003.

Αυτά για να μην αιωρούνται αμφιβολίες για τη διαχείριση χρημάτων που προσφέρθηκαν για κοινωφελή έργα σε κανέναν.

Και μια και αναφερθήκαμε σ' αυτό το θέμα- έστω και καταχείμωνα- να δημοσιεύσουμε τα ονόματα εκείνων που πρόφεραν χρήματα για το σκοπό αυτό μαζί με τις θερμές ευχαριστίες τών μελών τού Δ.Σ. τού Φιλοπρόοδο Ομίλου Κουρουνίων Χίου για τη σημαντική, πράγματι, προσφορά τους:

  • Καλλίτσης Παράσχος € 294,00
  • Μουσγάς Γεώργιος € 1.468,00
  • Σαραντινός Σαραντής € 294,00
  • Σπανός Νικόλαος τού Γεωργίου € 878,00

Μνήμες παιδικών χρόνων

Ο καλός φίλος τού "Αυλόγυρου" και ένθερμος πια Κουρουνιώτης, ο Νίκος ο Πιτσιλός, είχε την καλοσύνη να μάς στείλει μερικές φωτογραφίες από τη γιορτή τής Αγίας Βαρβάρας -και όχι μόνο- στις 4 Δεκεμβρίου

Είναι κάποιες εικόνες κλειδιά, που μπορούν να ξεκλειδώσουν την πόρτα τής μνήμης και να σε ταξιδέψουν χρόνια πριν στο χρόνο, να σε κάνουν παιδί τού Δημοτικού, αγρίμι τού βουνού άπιαστο. Να σε φέρουν βράδυ Δεκεμβριάτικο με κρύο  τσουχτερό

να κατεβαίνεις κουτρουβαλώντας τη χαλικουριά τής Αγιάς Βαρβάρας, και μπρος σου, πίσω σου, το ένα μετά το άλλο αχνό το φως απ' τα λαδοφάναρα να κυματίζεται αιωρούμενο από τ' αβέβαια πατήματα εκείνων που το κρατούσαν.

Όλο το χωριό, ευλαβικοί προσκυνητές στη μνήμη της να τρέχει στο μικρό απέριττο ξωκλήσι, μιαν ανάσα δρόμο μακριά απ' το χωριό.

Άφατη αγαλλίαση πλημμυρίζει σήμερα την ψυχή μας στην ανάμνηση τού παγερού χειμωνιάτικου βραδινού, που το ζέσταιναν, στο μικρό χώρο τής εκκλησιάς, οι φλόγες τών ταπεινών κεριών, η κατάνυξη και η ευλάβεια τών απλών χωρικών.

Τι κι αν η παιδική μας τρέλα δεν μάς επέτρεπε να το κατανοήσουμε τότε. Τι κι αν μάς είχε οδηγήσει εκεί η διάθεση για παιχνίδι και η αποφυγή τής αυστηρής εντολής για διάβασμα από τον πατέρα ή τη μητέρα. Άθελά μας συμμετείχαμε στην μυσταγωγία τής στιγμής.

Σήμερα, χρόνια μετά, με τα χρόνια να βαραίνουν στις πλάτες μας οι αναμνήσεις εκείνων τών μυσταγωγικών στιγμών γίνονται νοσταλγικό βάλσαμο που απαλύνουν τον πόνο μας από τις έγνοιες τής ζωής κι ομορφαίνουν για λίγο τη γκρίζα και μίζερη καθημερινότητά μας.

Να 'σαι καλά Νίκο, μάς έκανες πάλι παιδιά.


© Φιλοπρόοδος 'Ομιλος Κουρουνίων Χίου,    Κουρούνια, Χίος  -  Kourounia, Chios