Αυλόγυρος

(ΧΡΟΝΟΣ 10ος, ΤΕΥΧΟΣ 42, Aύγουστος - Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2005)

 Ιερόν Τάγμα Αγίου Παντελεήμονος

του Πάροικα

" Η μέρα μας άρχιζε στις έξι το πρωί. Κατά τις έξι και είκοσι είχαμε πρωινή προσευχή. Μετά ένα τέταρτο γυμναστική. Κατόπιν μισή ώρα διάβασμα. Ύστερα παίρναμε το πρωινό μας. Στις επτά και μισή ξεκινούσαμε για το σχολείο. Η απόσταση μέχρι το Ανδρε-άδειο Γυμνάσιο Βροντάδου ήτανε γύρω στα είκοσι με εικοσιπέντε λεπτά ποδαρόδρομο. Επιστρέφαμε ανάλογα με το πρόγραμμα τού καθενός. Κατά τις δύο και μισή όμως, έπρεπε να είμαστε στη τραπεζαρία για το μεσημεριανό φαγητό. Στη συνέχεια είχαμε μια ώρα ξεκούραση και μετά αρχίζαμε το διάβασμα στο αναγνωστήριο για δύο περίπου ώρες. Με ένα μικρό διάλειμμα, στο χώρο τού αναγνωστηρίου, παραμέναμε μέχρι τις οχτώ και μισή το βράδυ. Έφτανε πια η ώρα τού βραδινού μας φαγητού. Μετά το τέλος του, είχαμε και πάλι ελεύθερο χρόνο. Υστερα πηγαίναμε στην εκκλησία όπου υπήρχε υποχρεωτική προσευχή για λίγο και μετά κατευθείαν για τους θαλάμους. Στις έντεκα η ώρα άρχιζε το σιωπητήριο."

" Ελεύθερη έξοδο από το οικοτροφείο είχαμε κάθε Τετάρτη και Σάββατο από τις πέντε μ.μ, μέχρι τις δέκα και κάθε Κυριακή μετά τις δύο μ,μ. Στην έξοδο μετείχαν όλοι εκτός από τους τιμωρημένους. Στο χώρο τού οικοτροφείου δεν έμπαινε ή έβγαινε ο καθένας όποτε ήθελε. Στην κύρια είσοδο υπήρχε ένα δωμάτιο όπου κάποιος μαθητής εκτελούσε χρέη θυρωρού καθημερινά μετά το σχολείο. Αυτός ανέφερε στον επιμελητή εβδομάδας για τυχόν προβλήματα."

" Τις Κυριακές είχαμε υποχρεωτικό εκκλησιασμό στη κεντρική εκκλησία του τάγματος, τον άγιο Παντελεήμονα. Η εκκλησία αυτή ήταν και ενορία της περιοχής. Έτσι, εκτός από εμάς υπήρχαν και άλλοι εκκλησιαζόμενοι."

" Η διατροφή μας ακολουθούσε τις νηστείες της εκκλησίας σε γενικές γραμμές, όχι όμως με αυστηρότητα. Τις Τετάρτες και Παρασκευές είχαμε συνήθως όσπρια. Αξίζει να τονίσω, πως στο τάγμα υπήρχαν πράγματα υποχρεωτικά όπως το διάβασμα, η καθαριότητα και η προσευχή. Στο φαγητό όμως δεν ήτανε τόσο αυστηρά.  Ακόμα είχαμε την ευθύνη ο καθένας  μας  να  περιποιείται

ένα παρτέρι με φυτά."

Σχέσεις Μαθητών

" Στο οικοτροφείο υπήρχαν καλοί και κακοί μαθητές. Αν κάποιος έμενε μετεξεταστέος ή στην ίδια τάξη δεν είχε επιπτώσεις στη διαμονή του. Αυτός που δεν ήταν επιμελής, δεχόταν επιπλήξεις και τον υποχρεώνανε να ασχολείται με τα μαθήματα του. Είχαμε βέβαια εκτός από μαθησιακά παραπτώματα και ποινές για πειθαρχικά. Για παράδειγμα, αν έσπαζε κάποιος ένα τζάμι και ο «ένοχος» δεν απεκαλύπτετο από μόνος του, τότε είχαμε ομαδικές τιμωρίες. Η τιμωρία ήτανε στέρηση εξόδου ή υποχρεωτικό γονάτισμα στο τσιμέντο της αυλής. Σε περίπτωση ομαδικής «γο-νυκλισίας», ο «ένοχος» ή δεν άντεχε τις «τύψεις» κι' έσπαγε γρήγορα ή έσπαγε φοβούμενος τη τιμωρία που τον περίμενε από τους υπόλοιπους, οι οποίοι για να μην τον μαρτυρήσουν, υπέφεραν μαζί του. Μετά όμως τού το ξεπλήρωναν. Γενικά η «προδοσία» στο διευθυντή ήτανε κάτι κακό. Τα πλέον συνηθισμένα παραπτώματα ήτανε το κάπνισμα, η έξοδος χωρίς άδεια και πολύ σπάνια κάποια μικροκλοπή. Σχετικά με το κάπνισμα, υπήρχε ανοχή μόνο σε οικότροφους μεγαλύτερης ηλικίας από κανονικούς μαθητές. Κάποτε είχαμε ένα τέτοιο συμμαθητή, που ήθελε να τελειώσει το γυμνάσιο. Μετά το φαγητό, ο άνθρωπος πήγαινε στον κήπο. Τότε εμείς ψιθυρίζαμε, "ο γέρος πήγε για καφέ."

" Στις διακοπές μας επιστρέφαμε στα χωριά μας. Παρά το γεγονός ότι βοηθούσαμε τους γονείς μας στις αγροτικές τους ασχολίες, δε βλέπαμε την ώρα που θα επιστρέφαμε για Χριστούγεννα, Πάσχα ή καλοκαίρι. Πολλές φορές για να γλιτώσουμε τα εισιτήρια ανεβαίναμε στο φορτηγό του Νικόλα τού Σαραντινού. Μια φορά μάλιστα χάλασε και γυρίσαμε στο Βροντάδο σπίτι του όπου και με φιλοξένησε. Βέβαια για μένα ήταν τιμωρία, αφού έχασα ένα εικοσιτετράωρο παραμονής μου στο χωριό. Στις διακοπές τού Πάσχα κατά τη συνήθεια της εποχής, για δυο βδομάδες πριν φύγουμε, είχαμε προετοιμασίες   «πυρομαχικών».   Μετά   το   βραδινό   σιωπητήριο,

Πίνακας επιλογής άρθρου

© Φιλοπρόοδος 'Ομιλος Κουρουνίων Χίου,    Κουρούνια, Χίος  -  Kourounia, Chios