Αυλόγυρος

(ΧΡΟΝΟΣ 10ος, ΤΕΥΧΟΣ 42, Aύγουστος - Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2005)

 Ιερόν Τάγμα Αγίου Παντελεήμονος

του Πάροικα

βάζαμε μια κουβέρτα στο παράθυρο του θαλάμου, ώστε να μη φαίνεται το φως και τυλίγαμε αρακαδάκια. Φυσικά, είχαμέ προμηθευτεί λαθραία το μπαρούτι. Πολλές φορές τα πουλούσαμε στο χωριό. Ακόμα προσπαθήσαμε να μάθουμε τα μυστικά των Βρονταδούσων για τη κατασκευή τών ρουκετών, καθώς προετοιμάζονταν για τις "πασχαλινές μάχες."

Διευθυντές

" Κατά τη διάρκεια τών έξι χρόνων που έζησα στο Ι.Τ.Α.Π θυμάμαι τους διευθυντές Πάλμο, Φραγκομίχαλο, Γκότση και Αξιωτάκη. Με το κύριο Ανδρέα Αξιωτάκη έμεινα για τέσσερα χρόνια. Αυτός μόλις είχε απολυθεί από το στρατό σαν έφεδρος αξιωματικός. Έτσι, όταν ανέλαβε, αισθανθήκαμε κάπως σα φαντάροι. Ήτανε όμως δίκαιος παρά την αυστηρότητα που έδειχνε. Στις μέρες τού Αξιωτάκη, δημιουργήθηκε ποδοσφαιρική και θεατρική ομάδα. Ακόμα ίδρυσε και καψιμί. Δύο από τα θεατρικά έργα που ανεβάσαμε παίχθηκαν με επιτυχία. Το ένα μάλιστα στην αίθουσα τού Φ.Ο Βροντάδου. Αξίζει ακόμα να πω για το κύριο Αξιωτάκη πως ήταν πολύ δραστήριος άνθρωπος. Εκείνος θαρρώ, πως δημιούργησε το Φάρο Βαρβασίου για τους πρόσφυγες, θυμάμαι πως ήτανε πολύ καλός ομιλητής. Κάτω από τη διεύθυνση του κάναμε και δυο εκδρομές. Στην πρώτη, όλο το οικοτροφείο πήγε στη Μυτιλήνη. Επισκεφτήκαμε εκεί τα προσκυνήματα και το απολιθωμένο δάσος. Ακόμα στη Καλλονή συνάντησα και το παλιό μας δάσκαλο το Στράτο. Στη δεύτερη και καλύτερη, πήγαμε μόνον οι μεγάλοι, στους Δελφούς, Ναύπλιο, Ακρόπολη τών Αθηνών, όσιο Λουκά, Κόρινθο και στην Ολυμπία. Ήτανε πολύ καλά οργανωμένη εκδρομή και με ξενάγηση στους χώρους που επισκεφθήκαμε."

Μαθητικά αστεία

" Οι Κουρουνιώτες κι' Εγρηγοριανοί που ήτανε οικότροφοι στο Ι.Τ.Α.Π εκείνη την εποχή εκτός εμού, ήταν ο Κώστας Π. Βορριάς, Ο Σαραντής Ηλ. Σαραντινός, ο Παντελής Κ. Κατσαρός, ο Παναγιώτης Ι. Μοσχούρης, ο Βασίλης Λιάπης (της Όλγας), ο Σωτήρης Γεντής  (της

Κατερίνας) και ο Νικόλας Π. Κεφάλας. Αργότερα πήγανε και άλλα παιδιά. Βέβαια εκτός τών δικών μας χωριών υπήρχαν ακόμη από τα Αφροδίσια, Λεπτόποδα, Νενητούρια, Βίκι, Αμά-δες, πολλοί Πιτυανοί και δυο - τρεις Κατωχωρούσοι."

" Στην πορεία τών έξι χρόνων στο οικοτροφείο, είχαμε και πολλές ευχάριστες ξένοιαστες στιγμές όπως όλα τα παιδιά. Τότε η πειθαρχία πήγαινε περίπατο. Είναι αλήθεια ότι κάναμε πολλές πλάκες. Κατ' αρχή καθένας είχε το τσούκλι του, δηλαδή το «καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο». Μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων στα σπίτια μας, κάναμε γιορτή και στο Ι.Τ.Α.Π. Σ' αυτές τις γιορτές εγώ έγραφα ποιήματα για τους συμμαθητές μου με τα τσού-κλια τους. Ακόμα τα έχω. Εμένα για παράδειγμα με καλούσανε «ο παπάς» γιατί κάποτε τους είπα ότι θα γίνω θεολόγος. Ένας άλλος από τη Λαγκάδα, που καμπούριαζε λιγάκι τον λέγαμε «ο Όλυμπος». Κάποιοι άλλοι που είχαν μεγάλες μύτες τους λέγαμε «μπεκάτσες». Ακόμα ο άλλος που έτρωγε πολύ, τον καλούσαμε «ο πεινασμένος». Αυτός που φρόντιζε την εκκλησία, ένας Πιτυανός ήτανε «ο Κέρβερος». Όλοι σχεδόν είχαμε χάσει τα πραγματικά μας ονόματα."

" Στους θαλάμους επίσης γινότανε και χαβαλές. Πολλοί ξυ-πνούσανε με αφρούς ξυρίσματος στο πρόσωπο. Αλλοι με δεμένα πόδια αναμεταξύ τους. Κάποιες φορές μπαίναμε στο διπλανό περιβόλι για πορτοκάλια. Τις πιο πολλές φορές οι πλάκες καταλή-γανε στο γραφείο τού διευθυντή, όπου αρχίζανε οι τιμωρίες και λίγες φορές οι σφαλιάρες."

" θυμάμαι ένα περιστατικό με το ξάδερφο μου Κωστή Βορριά. Στο οικοτροφείο ερχότανε κουρέας μια φορά το μήνα. Το κούρεμα ήταν υποχρεωτικό αλλά απαγορευόταν να κουρευόμαστε γουλί. Βάλαμε λοιπόν στοίχημα με τον Κώστα, εγώ και άλλοι τέσσερις, αν θα παραβίαζε την εντολή. Στην περίπτωση που θα κουρευόταν γουλί, είχε να κερδίσει ένα δεκάρικο. Τότε το δεκάρικο ήτανε ένα ολόκληρο μεροκάματο! Πράγματι ο Κώστας κράτησε το λόγο του.

Πίνακας επιλογής άρθρου

© Φιλοπρόοδος 'Ομιλος Κουρουνίων Χίου,    Κουρούνια, Χίος  -  Kourounia, Chios