Αυλόγυρος

(ΧΡΟΝΟΣ 11ος, ΤΕΥΧΟΣ 47, Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2006 - Ιανουάριος 2007)

 Ε θα γίνεις ποτέ σου ...άνθρωπος!

του Πέτρου Ι. Μοσχούρη

χρηματικό πρόστιμο εκείνο που ένοιαζε περισσότερο τον αγαθό Μιχάλα -όχι πως του περίσσευαν-αλλά η δημόσια προσβολή που ένοιωσε από την επιβολή τής ποινής.

Βαρύθυμος, σκεπτικός και με σκυμμένο το κεφάλι πήρε τον ανηφορικό δρόμο για το σπίτι του, που 'ταν από τα τελευταία σπίτια τού Φτενάδου. Δίπλα στο σπίτι είχε ένα μικρό στάβλο, όπου τους καλοκαιρινούς μήνες σταύλιζε τον ...παραβάτη. Αδιάφορος για τα όσα είχαν συμβεί εξ αιτίας τών πράξεων του, ο Αράπης μασούλαγε μακάρια το σανό του.

Ανοιξε ο Μιχάλας τη μικρή ξύλινη αυτοσχέδια πόρτα και μπήκε μέσα στο σταύλο. Ο Αράπης έστρεψε τα πελώρια μάτια του είδε το αφεντικό του αμέριμνα και συνέχισε απτόητος το μασούλισμά του. Σοβαρά-σοβαρά τότε ο Μιχάλας άρχισε να τού μιλάει λες και απευθύνονταν σε άνθρωπο, πράγμα που το 'κανε πολλές φορές από τότε που 'χασε τον γιο του το Γιάννη στον πόλεμο τής Κορέας και έκτοτε κλείστηκε στον εαυτό του.

-Δεν μου λές μωρέ, έχεις κανένα παράπονο από μένα; ... Ε σε ποτίζω, ε σε ταΐζω, ε σε μεταδένω δυο και τρεις φορές τη μέρα, ε σου δίνω καρπό, ε σου βρέχω τα πίτερα, ε σου βουθώ στα δύσκολα, ε σηκώνω τ' άλετρο να μην το σηκώνεις εσύ; Ηντα παράπονο έχεις λοιπόν; Γιάντα μου τόκαμες ευτό; Με πρόσβαλες σ' όλο το χωρίο! Σού μιλώ, σού παραγγέλω, μα εσύ τίποτα! Ε θα γίνεις ποτέ σου... άνθρωπος!!!

Ο 'Μιχάλας', Μιχάλης Βορριάς

Ο 'Μιχάλας', Μιχάλης Βορριάς

Πίνακας επιλογής άρθρου

© Φιλοπρόοδος 'Ομιλος Κουρουνίων Χίου,    Κουρούνια, Χίος  -  Kourounia, Chios