Αυλόγυρος

(ΧΡΟΝΟΣ 4ος, ΤΕΥΧΟΣ 14, ’υγουστος - Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 1998)

ΟΦΕΙΛΗ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣΕυθύνες και υποχρεώσεις για τη μουσική αλλοτρίωση των πανηγυριών μας

του Πέτρου Ι. Μοσχούρη

τους; Θα τρίζουν, ασφαλώς, τα κοκάλα τους στην ύβρη αυτή.

Ευθύνη, όμως, έχουν και εκείνοι που υπηρετούν με πάθος και σύνεση την παραδοσιακή μουσική. Εκείνοι που έσκυψαν με προσοχή και ευλάβεια πάνω σ' αυτά τα μουσικά διαμάντια, τα κατέγραψαν με μουσικά σύμβολα και τα αποδίδουν με σεβασμό και πάθος, όπως τούς αρμόζει. Ασυναίσθητα, όλοι αυτοί οι άξιοι εργάτες τής παράδοσής μας, αποξένωσαν τη μουσική τού λαού από τον ίδιο το λαό. Την έκαναν μουσική τών συναυλιών και τών θεάτρων. Εκεί που ο ακροατής είναι παθητικός δέκτης τής μουσικής, δεν συμμετέχει ενεργά με το χορό του, το κέφι του, τη χαρά του, τον καημό του, το μεράκι του. Με άλλα λόγια δεν "πάσχει" με τη μουσική.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ την απάντηση που μάς έδωσε ένας τέτοιος καταξιωμένος εργάτης τής παραδοσιακής μουσικής, όταν τού ζητήσαμε να καλύψει το χορό τού Συλλόγου μας: "Εγώ, σε χορούς δεν πάω". Λες και ήταν έγκλημα καθοσιώσεως να παίξει το συγκρότημά του στο χορό ενός πολιτιστικού Συλλόγου, που μέσα στους στόχους του είναι να διατηρήσει ζωντανή τη μουσική τού τόπου του.

Η προσφορά σας στη γνήσια μουσική τού τόπου μας, φίλοι καλλιτέχνες, είναι ανεκτίμητη και αναγνωρίζεται απ' όλους. ’θελά σας, όμως, την οδηγείται σε θάνατο. Γιατί με την αποχή σας από τις ψυχαγωγικές εκδηλώσεις τού λαού ή με τις παράλογες απαιτήσεις σας για να συμμετάσχετε, αφήνεται ανοιχτό το δρόμο στους άτεχνους εμπόρους τής μουσικής και τούς επιτρέπετε να διαβρώσουν το αίσθημα και την ευαισθησία τών απλών ανθρώπων. Γιατί η συχνή επανάληψη τών κακόηχων ακουσμάτων προκαλεί εθισμό. Μοιάζει με το τσιγάρο, που ενώ γνωρίζουμε ότι μάς βλάπτει εξακολουθούμε να καπνίζουμε.

Η αποστασιοποίησή σας από τις λαικές εκδηλώσεις μοιραία περιθωριοποιεί το είδος τής μουσικής που υπηρετείτε, το αποκόβει από τις ζωντανές του ρίζες. Και κάθε τι άρριζο είναι καταδικασμένο να πεθάνει. Επειδή, λοιπόν, αγαπάτε και πονάτε το παραδοσιακό τραγούδι, φροντίστε να επιστρέψει από 'κεί που ξεκίνησε.

Οι εκκλησιαστικές επιτροπές και οι πολιτιστικοί Σύλλογοι έχουν, επίσης, ένα μεγάλο μέρος ευθύνης. Οι φορείς αυτοί, που είναι ταγμένοι να φυλάσσουν, να προβάλουν και να διατηρούν ζωντανή την παράδοσή μας, επέτρεψαν, με την ανοχή τους κυρίως, να αλλοτριωθεί η μουσική μας παράδοση. Κατανοώ την αγωνία τους να συγκεντρώσουν κάποια χρηματικά ποσά για να καλύψουν επιτακτικές λειτουργικές ανάγκες. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνεται σε βάρος τής πολιτιστικής ταυτότητας τού τόπου. Η ανάγκη συντήρησης και προβολής τού πολιτισμού μας δεν μπορεί να γίνεται με το "ξεπούλημα" ενός σημαντικού μέρους του. Θα πούλαγε μια μάνα ένα από τα πολλά της παιδιά για να θρέψει, με τα χρήματα που θα 'παιρνε, τα άλλα της παιδιά; Ας αναλογισθούν τα μέλη τών εκκλησιαστικών επιτροπών και τών Δ. Σ. τών Συλλόγων τις ευθύνες που έχουν στις ερχόμενες γενιές. Να ξεκινήσουν επιτέλους να προβάλλουν σθεναρή αντίσταση στις ισοπεδωτικές τάσεις εξομοίωσης τής μουσικής μας κληρονομιάς, με τα μουσικά σκουπίδια που κατακλύζουν το πανελλήνιο και σιγά αλλά σταθερά γίνονται τρόπος διασκέδασης. Το οφείλουν στις επερχόμενες γενεές.

Ευθύνες, τέλος, έχουμε και όλοι εμείς που συμμετέχουμε σ' αυτού τού είδους τα γλέντια τών πανηγυριών. 'Ολοι εμείς που γαλουχηθήκαμε και ανδρωθήκαμε με τούς σκοπούς τού βιολιού και τού  κλαρίνου,  με  τούς  ρυθμούς  και  τα  μέτρα  που  έδιναν

Πίνακας επιλογής άρθρου

© Φιλοπρόοδος 'Ομιλος Κουρουνίων Χίου,    Κουρούνια, Χίος  -  Kourounia, Chios