Αυλόγυρος

(ΧΡΟΝΟΣ 4ος, ΤΕΥΧΟΣ 16, Φεβρουάριος - Μάρτιος - Απρίλιος 1999)

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥΟ δάσκαλος, ο αρχαιολόγος, ο άνθρωπος

του Πέτρου Ι. Μοσχούρη

βλέπομεν πλέον εκείνους τους χωριανούς σας τους λιτοδίαιτους, τους εργατικούς, τους φιλότιμους οι οποίοι με την εργασίαν των έκαμναν τις πέτρες χώμα και την άδενδρον γην την εγέμισαν από δένδρα που τα χαιρόμεθα σήμερα και τα καμαρώνομεν"

Εκτενή αναφορά κάνει στα πρόσωπα που σφράγισαν τα Κουρούνια την περίοδο που υπηρέτησε ως δάσκαλος. Στον Δημήτρη Μιχαλάκη (Νοτάρο), στον παπά Γιάννη Κεφάλα. Αναφέρεται επίσης στην αρετή τής φιλοξενίας που διακρίνει τούς Κουρουνιώτες

Για την αμοιβαία σχέση αγάπης που υπήρχε ανάμεσα στους Κουρουνιώτες και στους δασκάλους τού χωριού θα πει:

"... Και ύστερα από την πάροδον τόσων χρόνων από τότε (1921) που υπηρέτησα εις το χωρίον σας, δεν ημπορώ και εγώ και οι συνάδελφοι μου να λησμονήσωμεν τους ευγενικούς, τους φιλόξενους, τους γελαστούς γονείς σας και συγγενείς σας με τους οποίους ευτυχήσαμεν να ζήσωμεν εις μίαν τόσον μακρυνην και τόσον διαφορετικην από την σημερινήν εποχήν".

"Πόσο αγαπήσατε τους δασκάλους σας το αποδείξατε την Κυριακήν και σεις που δεν μάς εγνωρί-σατε τότε γιατί ακόμα δεν είχατε ρθή στην ημέρα, αλλά και όσοι μαθηταί μας γνωστοί - και φίλοι μας ήρθατε εις τον Εγρηγόρο. Η εκδήλωσις τής αγάπης σας ήταν αδελφική. Τής αγάπης σας, τολμώ να σάς διαβεβαιώσω ότι δεν είμεθα ανάξιοι, διότι και εμείς όλους ράς αγαπήσαμεν και σάς αγαπώμεν ως αδελφούς, ως παιδιά μας και εγώ εξ' ίσου με τους Συνα-δέλφους που παρευρέθημεν εις το μνημόοννον. Και είναι δικαιολογημένη η αγάπη μας, διότι και σεις, εμάς νέους και απείρους τής ζωής όπως είμεθα στα πρώτα μας βήματα στην παιδική μας ακόμη ηλικία, με το χαλκέντερον τής εργατικότητας σας και με την αγάπην σας εις την εργασίαν, μάς βοηθήσατε να εύρωμεν μέσα μας θάρρος και δυνάμεις, να τας αναδείξωμεν και να αναδειχθώμεν με αυτάς..."

Το εκπαιδευτικό έργο τού Αντωνίου Στεφάνου στα Κουρούνια αποτυπώθηκε πιστεύουμε ανάγλυφα  από  τα  όσα  ενδιαφέροντα

και σημαντικά είπε στην ομιλία του στο μνημόσυνο τού Μόδεστου Δοντά, το κείμενο τής οποίας δημοσιεύθηκε στο φύλλο 4844 τής 8.6.70 τού Χιακού Λαού, απ' όπου πήραμε τα παραπάνω αποσπάσματα.

Η προσφορά του όμως στο χωριό μας δεν σταματά μόνο στα εκπαιδευτικά. Ανήσυχο και ερευνητικό πνεύμα διέγνωσε τον κίνδυνο να χαθούν τα έγγραφα στοιχεία που καταγράφουν την ιστορία των χωριών μας. Έτσι συγκέντρωσε πλήθος νοταριακών εγγράφων από τον Δημήτριο Μιχαλάκη, το Νοτάρο (συμβολαιογράφο σημερινό) τής εποχής τα αρχειοθέτησε και τα κατέγραψε. Τα έγγραφα αυτά απετέλεσαν το υλικό για τη λεξιλογική συλλογή του που δημοσιεύθηκε στο 2ο τεύχος των "Χιακών Μελετημάτων" που εξέδωσε το 1959 στη Χίο. Ο ίδιος γράφει για τη συλλογή του αυτή:

"Διότι τη συνέλεξα εις παλαιούς καλούς χρόνους, όταν υπηρετούσα διδάσκαλος εις το σχολείον τών Κουρουνίων και διότι την συνεπλήρωσα εις τους χρόνους τής γερμανικής κατοχής, όταν υπηρετούσα καθηγητής εις το Γυμνάσιον Καρδάμυλων".

Τα έγγραφα αυτά μετά το θάνατο του περιήλθαν, με δωρεάν τής κόρης του Μαρίας Στεφάνου-Σωτηράκη, στη βιβλιοθήκη Κοραή. Το πολύτιμο αυτό υλικό ήταν η σημαντικότερη έγγραφη πηγή για όποιον ήθελε να μελετήσει την ιστορία τών χωριών μας.

Ο περιορισμένος χώρος τών Κουρουνίων και η διδασκαλική ιδιότητα δεν μπορούσαν να καλύψουν το ανήσυχο πνεύμα του και να ικανοποιήσουν τη δίψα του για γνώση. Από το χωριό μας κράτησε την αγάπη του για τη φύση και τη βαθιά εκτίμηση για τον τίμιο αγώνα τών απλών ανθρώπων τής υπαίθρου. Ο μεγάλος του έρωτας, όμως, για τα γράμματα τον τράβηξε. Φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Από τις σπουδές του σταχυολογούμε το νεοελληνικό φροντιστήριο  τού  Ιωάννου  Συκουτρή και τα  μαθήματα  στους

Πίνακας επιλογής άρθρου

© Φιλοπρόοδος 'Ομιλος Κουρουνίων Χίου,    Κουρούνια, Χίος  -  Kourounia, Chios