Αυλόγυρος

(ΧΡΟΝΟΣ 5ος, ΤΕΥΧΟΣ 18, ’υγουστος - Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 1999)

ΜΕ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΙΣ ΜΝΗΜΕΣΈνα έργο σταθμός στην ιστορία του τόπου

του Πέτρου Ι. Μοσχούρη

Δεν έχει ακόμη στεγνώσει το τυπογραφικό μελάνι οτις σελίδες του Ιστορικού και Φωτογραφικού Λευκώματος που εξέδωσε ο Σύλλογός μας, δεν έχει καλά καλά φτάσει στα χέρια όλων των συγχωριανών μας και όλοι εμείς, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συμβάλαμε στην έκδοση του, εισπράττουμε από τους συγχωριανούς μας την έκπληξη, το θαυμασμό και το καμάρι, που τους προκάλεσε η πρώτη σύντομη επισκόπηση του. Πολλά μάτια δάκρυσαν, πολλές καρδιές φτερούγισαν, πολλές νοσταλγικές αναμνήσεις γέννησε κάθε σελίδα του.

Στα επί μέρους κεφάλαια του καταγράφεται όλο το φάσμα της κοινωνικής ζωής του τόπου μέσα από το λόγο και την εικόνα.

Τη χαρά και τη λύπη, τα ήθη και τις παραδόσεις της μικρής αγροτικής κοινωνίας των χωριών μας, έτσι όπως αναδεικνύονται μέσα από ένα πλήθος φωτογραφιών, καταγράφει ένα κομμάτι του λευκώματος. Τη χαρά του γάμου, της βάφτισης, του γλεντιού, του πανηγυριού, της αποκριάς αλλά και των μεγάλων Χριστιανικών εορτών των Χριστουγέννων και της Αναστάσεως, έτσι όπως τις τιμούσαν και τις ένοιωθαν οι προγονοί μας. Τη λύπη του θανάτου, της αρρώστιας, του ξενιτεμού.

Πρόσωπα του χθες, που με τη ζωή τους και τις αποφάσεις τους καθόρισαν τα κοινά ίχνη και τη δομή της κοινότητας μας, κατάγράφονται στο κεφάλαιο που αφορά στην αυτοδιοίκηση και στούς Κοίνοτικούς άρχοντες. Είναι αυτοί που άσκησαν τη διοίκηση των χωριών μας είτε ως εκλεγμένοι εκπρόσωποι των συγχωριανών μας (πρόεδροι) είτε ως διορισμένοι υπάλληλοι του κράτους (αγροτικοί ιατροί, νωματάρχες, χωροφύλακες) και οι οποίοι καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό την πορεία του τόπου.

Έργα ανθρώπων που 'γιναν με τον ιδρώτα και το αίμα των προγόνων μας, είναι ένα άλλο κομμάτι της ιστορίας του τόπου μας που καταγράφεται. Έργα που χαρακτήρισαν τον πολιτισμό και την ευαισθησία των προγόνων μας. Έργα που αναδεικνύουν την  αγάπη  τους  για την πρόοδο.  Έργα  που σέβονται το φυσικό

περιβάλλον και την παράδοση μας. Έργα που γίνονταν με πραγματικές θυσίες χωρίς την παραμικρή βοήθεια από το κράτος.

Κουρεμένα παιδικά κεφάλια, με κοντά παντελονάκια μπροστά από τις αίθουσες των σχολείων τους καταγράφονται στις σχολικές φωτογραφίες. Στα ισχνά προσωπάκια των παιδιών διακρίνεις μόνο τα παμπόνηρα, εξεταστικά και εκφραστικά τους μάτια, έτοιμα να κατακτήσουν τη γνώση που τους προσφέρεται στο σχολειό, να κατακτήσουν το μέλλον που τους ανήκει.

Το δρόμο του χρέους προς την πατρίδα ακολουθώντας, πολλοί Κουρουνιώτες και Εγρηγοριανοί, βρέθηκαν στα μονοπάτια της φωτιάς στην πρώτη γραμμή των εθνικοα-πελευθερωτικών και αμυντικών αγώνων του έθνους. Αυτή τη δύσκολη, για τους ίδιους και για τη μικρή μας κοινωνία, πορεία καταγράφει ένα άλλο μεγάλο κομμάτι του λευκώματος, όπως αποτυπώνεται στις στρατιωτικές φωτογραφίες.

Τα ατέλειωτα πικρά καραβάνια της ξενιτιάς, που αφάνισαν πληθυσμιακά τα χωριά μας και τα οδήγησαν στο μαρασμό και την παρακμή, καταγράφονται στο κεφάλαιο στα μονοπάτια της ξενιτιάς. Κουρουνιώτες και Εγρηγοριανοί φωτογραφίζονται καλοντυμένοι και χαμογελαστοί στις νέες τους πατρίδες αλλά η νοσταλγία για την πατρίδα αποτυπώνεται έκδηλα στα πρόσωπα τους.

Μορφές αιώνων πού ξεθώριασαν στων πολλών τη μνήμη. Ηλιοκαμένα πρόσωπα με βράκες κι Αϊβαλιώτικα σκουφιά, με τσεμπέρια και πουκαμίσες, που λες ακόμη κι απ' τη φωτογραφία θα σου μιλήσουν για την εποχή τους, είναι ο φωτογραφικός επίλογος.

Η έκδοση του Λευκώματος είναι μια προσπάθεια που στόχο είχε να καταγράψει, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, την ιστορία του τόπου μας. Να μείνει σαν παρακαταθήκη στους απογόνους μας. Να γίνει πηγή για τον ιστορικό του μέλλοντος, που ενδεχομένως θα ενδιαφερθεί για την ιστορία των χωριών μας.


© Φιλοπρόοδος 'Ομιλος Κουρουνίων Χίου,    Κουρούνια, Χίος  -  Kourounia, Chios