Αυλόγυρος

(ΧΡΟΝΟΣ 5ος, ΤΕΥΧΟΣ 22, Αυγουστος - Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2000)

Είχε ζύμωμα(μέρος πρώτο)

του Πέτρου Ι. Μοσχούρη

Η θεια Αργυρώ τράβηξε το μουτζουρωμένο μεταλλικό σκέπασμα του φούρνου και από το ημικυκλικό άνοιγμα του έβαλε μπόλικους ξερούς σπαρτούς για προσάναμμα. Τους έβαλε φωτιά κι ύστερα άρχισε να ρίχνει λίγα-λίγα τα σελιδόξυλα μέσα. Τα ξερά κλαδιά παραδόθηκαν στην ακατανίκητη δύναμη της φωτιάς. Χάθηκε η Γειασουγιάννενα στο πυκνό καπνό που ξεχύθηκε από το ανοιχτό στόμιο του φούρνου. Τα μάτια της κοκκίνισαν, δάκρυσαν. Η αναπνοή της κόπηκε αλλά δε σταμάτησε. Έβγαινε λίγο στον καθαρόν αγέρα, έπαιρνε βαθιές αναπνοές, γέμιζε την αγκαλιά της κλαδιά και τα 'ριχνε πάλι στη φωτιά, ώσπου όλα σχεδόν τα ξύλα -πέντε έξη γομάρια- τέλειωσαν.

Κόκκινες πύρινες γλώσσες που 'γλυφαν το μεταλλικό τσέρκι που στήριζε την μπούκα του φούρνου, πήραν τη θέση του πυκνού καπνού που έπνιγε λίγο πριν τη θεια Αργυρώ. Αναψοκοκκινισμένη, μούσκεμα στο ιδρώτα απ' την προσπάθεια κι απ' τη ζέστη, κάθισε σ' ένα κούτσουρο κι έβλεπε τον «αγώνα» της φωτιάς με τα πυρομάχια του φούρνου. Φλόγες μικρές, μεγάλες άλλες ορμητικά κι άλλες με χάρη έσβηναν στα πυρωμένα τούβλα του θόλου.

θα 'χε περάσει μισή ώρα σαν η φωτιά κι ο καπνός κόπασαν. Τα κάρβουνα, χρυσοπόρφυρες πυρωμένες ψηφίδες, είχαν σωριαστεί στο κέντρο του φούρνου. Που και που κάποια μικρή φλογίτσα από κανένα χοντρό κλαδί όρθωνε το αναιμικό κορμάκι της. Με το σκάλεθρο στο χέρι η Γειασουγιάννενα άρχισε να «τρίβει» τις πλάκες του φούρνου. Τα αναμμένα κάρβουνα σκορπίστηκαν παντού. Τον έτριψε πολλές φορές έτσι που να πυρωθούν ομοιόμορφα οι πλάκες. Περίμενε λιγάκι να τραβήξουν την πυρά κι ύστερα «κάρφωσε» στην άκρη του σκάλεθρου ένα φουντωτό σφούγγιο κι άρχισε να σφουγγίζει . Σώριασε στην αρχή τ' αναμμένα κάρβουνα στη δεξιά μεριά του φούρνου, δίπλα στο άνοιγμα, για να κάμει την πυρά .

Η πύρινη λόγχη φλόγιζε αλύπητα το πρόσωπο, τα χέρια, το κορμί της Γειασουγιάννενας. Αλλαξε δυο-τρία σφούγγια και σφούγγισε ξανά και ξανά το φούρνο μέχρι να τις καθαρίσει ολότελα.

Σαν τέλειωσε, έκλεισε με το μεγάλο μεταλλικό σκέπασμα το στόμιο του φούρνου για να μη χαθεί η ζέστη του και κίνησαν να κουβαλήσουν τα ψωμιά. Ήταν όλα έτοιμα να φουρνίσει.


Ήταν όλα έτοιμα να φουρνίσει

...μέρος δεύτερο

Πίνακας επιλογής άρθρου

© Φιλοπρόοδος 'Ομιλος Κουρουνίων Χίου,    Κουρούνια, Χίος  -  Kourounia, Chios