Αυλόγυρος

(ΧΡΟΝΟΣ 5ος, ΤΕΥΧΟΣ 23, Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2000 - Ιανουάριος 2001)

Είχε ζύμωμα(μέρος δεύτερο)

του Πέτρου Ι. Μοσχούρη

για να συνεχίσουν το παιχνίδι τους.

Η πίττα ήταν πάντα η ...αμοιβή της νοικοκυράς για τον κόπο της. Έκοψε, λοιπόν, η θεια Αργυρώ τη φρέσκια πίττα, έβγαλε απ' την ποδιά της κι ένα βαζάκι με κοπανιστή, την άλειψε στην πίττα κι έδωσε από ένα κομμάτι στην κάθε μια. Μέχρι να ψηθούν τα ψωμιά είχαν χρόνο να την απολαύσουν. Κι είναι αλήθεια πως ο συνδυασμός της φρεσκοψημένης πίττας με κοπανιστή και ντομάτα είναι μοναδικός.

Ο ήλιος είχε για τα καλά μεσουρανήσει, όταν είχαν ξεφουρνίσει τα ψωμιά τους. Είχαν κόψει τις ψαρές σε πέντε-έξη μικρά κομμάτια τη κάθε μια και τα 'βαλαν ξανά στο φούρνο. Θα σιγανοψηνόντουσαν μέχρι την άλλη μέρα το πρωί για να γίνουν παξιμάδια.

Η Γειασουγιάννενα είχε ξεχάσει το άτυχο επεισόδιο με το Γιάννο. Είχε εξασφαλίσει το ψωμί της φαμελιάς της, που 'ταν η βάση της διατροφής τους, για πέντε-έξη μέρες κι ήταν χαρούμενη. Η Κουρουνιώτισσα μάνα, η σύζυγος, η νοικοκυρά είχε επιτελέσει ένα από τα βασικά της καθήκοντα. Ήταν ευτυχισμένη...

Σημείωση: Το κείμενο αυτό είναι αφιερωμένο σ' όλες τις άξιες νοικοκυρές του τόπου μας που με την σκληρή προσπάθεια τους και με τον κόπο τους στήριξαν σε καιρούς χαλεπούς τις οικογένειες τους και μεγάλωσαν με αξίες και ιδανικά τα παιδιά τους.


Πίνακας επιλογής άρθρου

© Φιλοπρόοδος 'Ομιλος Κουρουνίων Χίου,    Κουρούνια, Χίος  -  Kourounia, Chios