Αυλόγυρος

(ΧΡΟΝΟΣ 7ος, ΤΕΥΧΟΣ 28, Φεβρουάριος - Μάρτιος - Απρίλιος 2002)

ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ'Ως αγαπητά τα σκηνώματά σου Κύριε

του Γιάννη Ν. Ζαννή

την προέλευσή τους.

...Είχαν έρθει κάποτε πειρατές, που μπήκαν στην εκκλησιά να ληστέψουν. 'Οταν όμως, παραβίασαν την πόρτα, ένας σεβάσμιος, παλιός γέροντας εμφανίστηκε μπροστά τους απειλητικά. Τρομαγμένοι απ' την ουράνια οπτασία έφυγαν πανικόβλητοι. Κάποιος απ' αυτούς, φοβισμένος, πυροβόλησε φεύγοντας δυο φορές. Οι σφαίρες έμειναν στο κεφάλι και το στήθος τού Αγίου επί τής εικόνος, για να θυμίζουν το γεγονός στις επόμενες γενεές.

Ομως, στο λεύκωμα, ο παιδικός μου φίλος Σιδερής Κατσαρός, αναφέρει και κάποιο γεγονός, κάποια λεπτομέρεια σε κάποια από τις επισκευές που έγιναν παλιά στο ναό, που μού θύμισε μιαν από τις ιστορίες τής γιαγιάς μου.

Ο ναός, λοιπόν, αρχικά είχε μόνο τη νότια πόρτα. Η βόρεια ανοίχτηκε το 1886. Κάποια στιγμή οι πόρτες εφθάρησαν και έπρεπε ν' αντικατασταθούν. Και ζητήθηκε από τούς Πέτρο Μοσχούρη και Δημήτρη Σπανό να διαθέσουν το μερίδιό τους από την ξυλεία μιας καρυδιάς γι αυτό το σκοπό. (Αυτά τα αναφέρει σχεδόν αυτολεξεί στο Λεύκωμα ο Σιδερής).

Ο Δημήτρης Σπανός ήταν προπάππος μου, πατέρας τής γιαγιάς μου τής Ανθίτσας, η οποία και μού ανέφερε το περιστατικό. Το μεταφέρω όπως το θυμάμαι, γιατί έχουν περάσει ίσως και τριάντα χρόνια από τότε που μού το διηγήθηκε και δεν συγκρατώ καλά τις λεπτομέρειες στη μνήμη μου και τις βάζω όπως εγώ κρίνω καλύτερα. Σίγουρα όμως συγκρατώ την ουσία τού θέματος, την οποίαν και μεταφέρω.

Ο Πέτρος Μοσχούρης, λοιπόν, πρόθυμα ανταποκρίθηκε. Ο προπάππος μου δέχθηκε αρχικά. Εκ τών υστέρων όμως, ενώ είχε ήδη φορτώσει τα ξύλα στο μουλάρι, σκέφτηκε ότι τα χρειάζεται για άλλη δουλειά και με κάποιο πρόσχημα αναίρεσε το λόγο του. 'Οταν όμως, ήρθε η ώρα να επιστρέψη στο χωριό απ'  το  χωράφι

του, διεπίστωσε ότι μουλάρι του είχε εξαφανιστεί. Μάταια το αναζήτησε στα χωράφια, στη γύρω περιοχή, στους δρόμους, στο χωριό, στο σταύλο. Το ζώο ήταν άφαντο, μαζί με την ξυλεία. Στενοχωρημένος ο προπάππος μου, συναισθάνθηκε το λάθος του. Και έταξε στον Άγιο, αν τού το φανερώση, να τού ξεφορτώση κατ' ευθείαν στην εκκλησία το φορτίο του. Και ο Άγιος, μακροθυμώντας στην μετάνοιά του, τού έκαμε τη χάρι. Το βρήκε ή έξω από το σπίτι του ή έξω από την εκκλησία και ευγνομώνως εκπλήρωσε το χρέος του.

Αγ. Ιωάννης ο Θεολόγος
Πίνακας επιλογής άρθρου

© Φιλοπρόοδος 'Ομιλος Κουρουνίων Χίου,    Κουρούνια, Χίος  -  Kourounia, Chios