Αυλόγυρος

(ΧΡΟΝΟΣ 7ος, ΤΕΥΧΟΣ 30, ’υγουστος - Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2002)

ΕΝΑΣ ΜΕ ΜΑΣ..Ένα χωριό, μια απέριττη εκκλησιά, ένας απλοικός παπάς. Ο Θεός χαμογελάει

Μέλια
- Είδες ο παπάς μας; ’κου με τι ευχέρεια διαβάζει! Μπράβο του!

Κι έπειτα από λίγο.
- Κουράζεται ο παπάς μας, κουράζεται πολύ. Φοβάμαι μη καταπέσει κι ορφανέψει η εκκλησιά μας.

Είναι τ' αντίκρισμα τής αγάπης που τούς προσφέρει. Το εκκλησίασμά του το εισπράττει κι ανταπαντάει με την ίδια αγάπη, την ίδια έννοια για 'κείνον.

Mέσα μου λέω πως αν όλοι οι ιερείς κι όλες οι εκκλησιές έμοιαζαν με τού χωριού μου θα 'ταν κάθε Κυριακή πλημμυρισμένες από κόσμο που θ' αποζητούσε το γαλήνεμα τής ψυχής του και σίγουρα θα το 'βρισκε. 'Ενα μικρό χωριό, μια απέριττη εκκλησιά, ένας απλοικός παπάς. Ο Θεός χαμογελάει...

ο ’η Γιάννης
o παπά Παναγιώτης

Ο παπά Παναγιώτης, υπηρετεί ακούραστα το ποίμνιό του και τον ’η Γιάννη

o παπά Παναγιώτης
Πίνακας επιλογής άρθρου

© Φιλοπρόοδος 'Ομιλος Κουρουνίων Χίου,    Κουρούνια, Χίος  -  Kourounia, Chios