Αυλόγυρος

(ΧΡΟΝΟΣ 7ος, ΤΕΥΧΟΣ 29, Μάϊος - Ιούνιος - Ιούλιος 2002)

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΘΥΜΑ 

του Γιώργου Β. Κεφάλα

"Σιμά στο συρματόπλεγμα βουβός χορός οι μάνες."

Σιμά στο συρματόπλεγμα σε σημαδεύουν κάνες."

Ιούλιος του 1974. Η χούντα του συνταγματάρχη Παπαδόπουλου είχε πια ανατραπεί μετά τα αιματηρά γεγονότα του Πολυτεχνείου στην καρδιά της Αθήνας. Στο «θρόνο» της δικτατορίας βρισκόταν ήδη ο ταξίαρχος Ιωαννίδης. Η λαομίσητη χούντα με τους δεκάδες νεκρούς και χιλιάδες εξόριστους και βασανισμένους, βάδιζε πια το δρόμο τρύ λυκόφωτος, καθώς πέρα μακριά στον ορίζοντα λαμπίριζε αδύναμα το πρώτο φως της αλλαγής, που θα οδηγούσε τη χώρα και πάλι στην κοινοβουλευτική δημοκρατία.

Αλίμονο όμως! Το χτυπημένο απ' τις κατάρες και την οργή του λαού θηρίο πριν ξεψυχήσει, έμελλε ν' αφήσει πίσω του ανεπανόρθωτες συμφορές απάνω στο κορμί της πατρίδας μας, που ήθελε λέει να προστατέψει. Το νησί της Αφροδίτης ήταν το τελευταίο θύμα της, και μέχρι σήμερα πληρώνει κατεχόμενο, μετά την εισβολή των νεοβαρβάρων κεμαλιστών της δήθεν εγγυήτριας και «συμμάχου» Τουρκίας.

Όλα άρχισαν με το πραξικόπημα της χούντας ενάντια στο Μακάριο. Ο Ελληνοκύπριος ηγέτης απέφυγε τη δολοφονία. Η Κύπρος όμως υπέστη την εισβολή. Κι η κατοχή της απ' τα στρατεύματα του Αττίλα συνεχίζετε μέχρι σήμερα χωρίς να υπάρχει βιώσιμη λύση.

Εκείνη την περίοδο του καλοκαιριού του 1974, ο συγχωριανός μας Γιάννης Σιταράς υπηρετούσε τη θητεία του στην Ελληνική δύναμη του νησιού. Ελάχιστες μέρες του απέμεναν μέχρι να πάρει τ' απολυτήριο. Τότε ξέσπασε η βία. Καιρός να παρακολουθήσουμε τα περιστατικά μέσα από τη δική του διαδρομή.

«Ήμουνα είκοσι χρονών σαν παρουσιάστηκα στην Καλαμάτα, στις 24 Ιουλίου του 1972. Έμενα τότε στο Περιστέρι και δούλευα μπογιατζής. Στο στρατό πήρα την ιδιότητα  του  πολυβολητή.  Σαν

Η στρατιωτική φωτογραφία του απολυτηρίου τού Γιάννη Σιταρά

Η στρατιωτική φωτογραφία του απολυτηρίου τού Γιάννη Σιταρά.

τέλειωσε η εκπαίδευση πήραμε άδεια. Αρρώστησα από πνευμονία και μ' έστειλαν στην Τρίπολη στο στρατιωτικό νοσοκομείο. Μετά την Καλαμάτα με πήγαν στη Μακεδονία, στην Ελευθερούπολη. Υπηρετούσα στο 404 τάγμα πεζικού γύρω στους έξι μήνες. Στο μεταξύ χωρίς να το ζητήσω, μ' επέλεξαν να πάω στην Κύπρο. Έτσι φύγαμε για το Λουτράκι όπου μας παρέλαβε το αρματαγωγό «Λέσβος» με προορισμό την Κύπρο.


© Φιλοπρόοδος 'Ομιλος Κουρουνίων Χίου,    Κουρούνια, Χίος  -  Kourounia, Chios