Αυλόγυρος

(ΧΡΟΝΟΣ 9ος, ΤΕΥΧΟΣ 40, Φεβρουάριος - Μάρτιος - Απρίλιος 2005)

ΓΙΑ ΛΙΓΑ ΜΕΤΡΑ ΓΗΣ 

του Βασίλη Ι. Ζαννή

επιχειρήσεις και νοικοκυριά και μόρφωσαν τα παιδιά τους.

Αν μιλάμε για τα Κουρούνια που ανήκουν σε όλους μας είναι προφανές ότι οι καιροί έχουν αλλάξει και μπορούμε να βρούμε λύσεις που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες όλων και στις απαιτήσεις τών καιρών.

Μια λύση που θα συζητήσω, που ελπίζω να καλύπτει συναισθηματικά πολλούς από εμάς που βρισκόμαστε μακριά και η φωνή μας δεν αντιπροσωπεύεται όταν έρχεται η ώρα λήψης αποφάσεων. Αυτό δεν σημαίνει ότι άλλες παράλληλες λύσεις δεν μπορούν να δρομολογηθούν που να καλύπτουν τις ανάγκες άλλων.

Η λύση που προτείνω έχει συζητηθεί με άλλους, οι όποιοι την άκουσαν με προσοχή και την θεωρούν λογική και προπάντων εφικτή. Η λύση αφορά την επέκταση τού νεκροταφείου στο διπλανό χώρο που ανήκει στο Στέλιο του Νιαμονίτη και προτίθεται να τον διαθέσει δωρεάν στην κοινότητα γι' αυτό το σκοπό.

Τα χρήματα για την ανάπτυξη του νέου χώρου μπορεί να έλθουν από διάφορες πηγές ως εξής:

  1. Ο υπάρχον χώρος να κατανεμηθεί σε τεμάχια που όποιος επιθυμεί μπορεί να αγοράσει σε τιμή που θα ορίσει η κοινότητα. Με αυτό και μόνο τον τρόπο μπορούν να μαζευτούν χρήματα για την σταδιακή ανάπτυξη τού νέου χώρου
  2. Δωρεές από απόδημους συγχωριανούς που συμμερίζονται την ιδέα
  3. Αναζήτηση επιχορήγησης από το Δήμο.

Δεν θα πρέπει να είναι υπερβολικό αίτημα τού συνόλου τών απανταχού Κουρουνιωτών που θέλουν να κρατήσουν επαφή με τον τόπο τους να τούς δοθεί η δυνατότητα ν' αγοράσουν ένα χώρο δύο περίπου τετραγωνικών μέτρων για οικογενειακό τους τάφο.

Αυτή η δυνατότητα παρέχεται στην Αθήνα τών εκατομμυρίων και είναι δυσνόητο να μην μπορεί να δοθεί σε ένα χωριό με απέραντη αχρησιμοποίητη γη και ελάχιστους συγκριτικά κατοίκους.

Μόνο με αυτό το τρόπο οι απόγονοι τών Κουρουνιωτών θα έχουν κίνητρο και λόγο να κρατήσουν επαφή και να επισκέπτονται τα Κουρούνια.

Αν ο λόγος αυτός εκλείψει τότε θα εκλείψει η αγάπη και το ενδιαφέρον τους για το χωριό που ουσιαστικά τούς διώχνει, τούς αποξενώνει και τούς προτρέπει να δημιουργήσουν νέους δεσμούς με τις πόλεις και τις πατρίδες που τούς φιλοξενούν.

Οι άνθρωποι που δούλεψαν τη γη σπιθαμή προς σπιθαμή και μετέτρεψαν τα χέρσα βουνά σε χωράφια, δικαιούνται δύο τετραγωνικά μέτρα γης για να χτίσουν ένα τάφο με μια λιτή επιτύμβια πλάκα, που να ανήκει σε αυτούς και τούς απογόνους τους.

Πίνακας επιλογής άρθρου

© Φιλοπρόοδος 'Ομιλος Κουρουνίων Χίου,    Κουρούνια, Χίος  -  Kourounia, Chios